सञ्जय उवाच ।दृष्ट्वा तु पाण्डवानीकं व्यूढं दुर्योधनस्तदा ।आचार्यमुपसङ्गम्य राजा वचनमब्रवीत् ॥
sañjaya uvāca |dṛṣṭvā tu pāṇḍavānīkaṃ vyūḍhaṃ duryodhanas tadā |ācāryam upasaṅgamya rājā vacanam abravīt ||
- सञ्जय · sañjaya
- Sanjaya (the narrator)
- उवाच · uvāca
- said
- दृष्ट्वा · dṛṣṭvā
- having seen
- तु · tu
- but, now
- पाण्डवानीकम् · pāṇḍavānīkam
- the Pandava army
- व्यूढम् · vyūḍham
- drawn up in battle formation
- दुर्योधनः · duryodhanaḥ
- Duryodhana (eldest Kaurava prince)
- तदा · tadā
- then, at that time
- आचार्यम् · ācāryam
- to the teacher (Drona)
- उपसङ्गम्य · upasaṅgamya
- having approached
- राजा · rājā
- the prince, the king
- वचनम् · vacanam
- words, speech
- अब्रवीत् · abravīt
- spoke, said
“Sanjaya said: But then, seeing the Pandava army drawn up in formation, Prince Duryodhana approached his teacher Drona and spoke these words.”
— Original plain-language translation
The war has not started, yet Duryodhana is already uneasy: the enemy's discipline (vyūḍham, well-arrayed) unsettles him enough to seek out his commander. His speech over the next verses is part military review, part veiled taunting of his own teacher.
— Reader's notes (original)