सञ्जय उवाच ।एवमुक्त्वा ततो राजन्महायोगेश्वरो हरिः ।दर्शयामास पार्थाय परमं रूपमैश्वरम् ॥
sañjaya uvāca |evam uktvā tato rājan mahā-yogeśvaro hariḥ |darśayām āsa pārthāya paramaṃ rūpam aiśvaram ||
- सञ्जय · sañjaya
- Sanjaya
- उवाच · uvāca
- said
- एवम् उक्त्वा · evam uktvā
- having thus spoken
- राजन् · rājan
- O king (Dhritarashtra)
- महायोगेश्वरः · mahā-yogeśvaraḥ
- the great master of yoga
- हरिः · hariḥ
- Hari (Krishna)
- दर्शयामास · darśayām āsa
- revealed, showed
- पार्थाय · pārthāya
- to Partha
- परमम् रूपम् ऐश्वरम् · paramam rūpam aiśvaram
- the supreme majestic form
“Sanjaya said: Having spoken thus, O king, Hari, the great master of yoga, revealed to Partha his supreme majestic form.”
— Original plain-language translation
The narration shifts back to the palace: Sanjaya describing to Dhritarashtra what Arjuna sees on the field. From here through verse 14, Sanjaya narrates the form itself, framing Arjuna's wonder for a blind king who can only listen.
— Reader's notes (original)